Świerczek (Swirczek, Swierszczek) – herb szlachecki, jeden z najstarszych polskich herbów. Według najczęściej cytowanej w dawnych publikacjach opinii Bartosza Paprockiego, herb ten przybył do Polski z Grecji. Występował głównie na terenie województwa poznańskiego, ziemi krakowskiej i w mieście Kowno. Na bazie różnych publikacji oraz badań historycznych, zostało potwierdzonych 39 rodów pieczętujących się herbem Świerczek. Najstarszy znany wizerunek herbu to pieczęć z 1220 roku.
Opis herbu
Opis historyczny Jan Długosz blazonuje herb następująco:
Według Kaspra Niesieckiego: W herbarzu Piotra Małachowskiego występuje informacja:
Helena Polaczkówna opisała go:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy w polu błękitnym złota majuskuła N z wygięciem w belce poprzecznej.
W klejnocie trzy pióra strusie.
Labry herbowe błękitne, podbite złotem.
Pozostałe opisy Według Bartosza Paprockiego, Jan Długosz miał również opisywać herbownych słowem Pacifici, co z łaciny na polski oznacza pokojowi.
Pierwotnie godło było srebrne. Odmiany tego herbu używane na Litwie mają pole czerwone, dom Kossowów jako godło ma majuskułę N przeszytą strzałą, dom Rewkowskich godło ma srebrne.
Przedstawienie z nekrologu z 1300 roku: Biały wolfsangel z kółkiem tudzież tzw.