W tym czasie pomysł ks. Alberiona był bardzo oryginalny, w Watykanie istniały obawy, czy zgromadzenie poświęcone jedynie mediom nie wzbogaci się szybko i zatraci swoją misję. 16 listopada 1922 roku ks. Alberione zwrócił się do biskupa Alby, aby ten poprosił Watykan o upoważnienie do uznania zgromadzenia paulistów chociaż za stowarzyszenie życia wspólnego bez ślubów publicznych. Niedługo potem wysłał do Rzymu jednego ze swych uczniów – ks. Ugo Mioni – który spotykał się z kardynałami i Papieżem Piusem XI. W styczniu 1923 roku ks. Alberione wysłał 2 listy tłumaczące misje nowego zgromadzenia do kardynała Camillo Laurentiego, który był nowym prefektem Kongregacji zakonników. 8 maja 1923 Stolica Apostolska zawiadomiła bp. Alby, że nie jest przeciwna prośbie ks. Alberione, ale zaleca ostrożność.
W latach 1921–1928 powstał w Albie kompleks budynków, którego centralne miejsce zajmowała świątynia poświęconą św. Pawłowi. Ks. Alberione tak pisał o św. Pawle: „On to stworzył Towarzystwo Świętego Pawła, którego jest założycielem. To nie Towarzystwo Świętego Pawła wybrało jego, ale on wybrał nas, powiem więcej, on nas zrodził.”ks. Jakub Alberione, październik 1954, List okólny „San Paolo”