Reguła ta lub jej elementy stosowane były dość szeroko w konstrukcji odrzutowych samolotów bojowych od lat 50. XX wieku, osiągających prędkości rzędu 900-1300 km/h (ok. 0,8 - 1,2 Ma). Samoloty skonstruowane zgodnie z tą regułą z lat 50. i 60. charakteryzują się zwykle zwężeniem szerokości kadłuba na styku ze skrzydłami, w celu skompensowania pola przekroju skrzydeł przez mniejsze pole przekroju kadłuba. Pierwszym samolotem tak skonstruowanym był Grumman F11F Tiger z 1954. Przez modyfikację zgodnie z regułą pól uratowano również program rozwoju myśliwca F-102. Stosowane też jest miejscowe zmniejszenie wysokości kadłuba.
W późniejszym okresie, dzięki bardziej starannemu projektowaniu kształtów samolotów, stosowanie reguły pól stało się mniej widoczne w ich konstrukcji. Z drugiej strony, w części nowych konstrukcji odstąpiono od reguły pól, z uwagi na małą przydatność przy prędkościach przekraczających 2 Ma.
Kategoria:Konstrukcja statków powietrznych