Holandia W Holandii stosowało się końcowki -zoon (dla syna) i -dochter (dla córki) (stąd Abel Janszoon Tasman to 'Abel, syn Jana Tasmana’, Rembrandt Harmenszoon van Rijn to 'Rembrandt, syn Harmena van Rijn’, zaś Kenau Simonsdochter Hasselaer to 'Kenau, córka Simona Hasselaera’). Z czasem końcówki te skróciły się do (odpowiednio) -sz (-s) i -dr. Stosowano również końcówki -se/, -sen (na północy nawet tylko -s zarówno dla synów, jak i córek). Nazwiska patronimiczne przekształciły się później w nazwiska i dziedziczone były tak, jak m.in. w Polsce.
Anglia, Szkocja i Irlandia W Szkocji oraz Irlandii popularny był przedrostek Mac (rzadko spotykany odpowiednik dla córek: Nic). Przykładowo MacCoinneach (w wersji zanglicyzowanej: Mackenzie) oznacza ‘syn Coinneacha’, zaś NicDhòmhnaill – ‘córka Dòmhnailla’ (zob. lenicja).
W Irlandii równie popularny był przedrostek Ó' (zanglicyzowane: O'), oznaczające wnuka, np. O'Brian.
W całej Wielkiej Brytanii i Irlandii można spotkać również przedrostek fitz- (który pochodzi od archaicznej francuskiej formy fitz, czyli syn;