Reakcje jednostkowe, współtworzące reakcję łańcuchową dzieli się zwykle na inicjację, propagację i terminację: inicjacja/inicjowanie – procesy prowadzące do powstawania pierwotnych centrów reaktywności, od których zaczyna się cały proces; propagacja – seria identycznych, stale powtarzających się reakcji prowadzących do otrzymania produktu z odtworzeniem się lub namnożeniem centrów reaktywności; terminacja – wszelkie procesy prowadzące do zaniku centrów reaktywności.
Warunki zachodzenia reakcji łańcuchowej Reakcja łańcuchowa zachodzi gdy spełnione są dwa podstawowe warunki: inicjowanie jest stosunkowo wolnym procesem, ale szybszym od terminacji lub terminacja jest całkowicie wyeliminowana propagacja jest o co najmniej jeden rząd szybszym procesem od procesu inicjowania i terminacji.
Gdy proces inicjowania jest szybszy lub przebiega z porównywalną szybkością do procesu propagacji reakcja nie ma charakteru łańcuchowego, lecz błyskawiczny. Powstaje naraz wiele centrów reaktywności, które błyskawicznie wyczerpują cały dostępny substrat w jednostkowych reakcjach propagacji i po chwili, o ile substrat nie jest stale dostarczany w tempie zbliżonym do szybkości inicjowania, reakcja wygasa.