Bitwa morska pod Dungeness – starcie zbrojne, które miało miejsce 10 grudnia 1652 podczas pierwszej wojny angielsko-holenderskiej (1652–1654).
Bitwa została stoczona w pobliżu przylądka Dungeness w hrabstwie Kent.
W październiku rząd angielski, uważając że po bitwie pod Kentish Knock Holendrzy przestali się liczyć jako poważna siła, podjął decyzję o wysłaniu części floty na Morze Śródziemne. To znacznie osłabiło siły angielskie na własnych wodach. W tym samym czasie Holendrzy dokonywali nadludzkich wysiłków, by wzmocnić swą flotę.
Dnia 1 grudnia 1652 admirał Maarten Tromp wyruszył z Hellevoetsluis z flotą liczącą 88 okrętów i 5 branderów, eskortująca potężny konwój (ok. 300 statków handlowych). Gdy konwój bezpiecznie przedostał się przez Cieśninę Kaletańską, Tromp zawrócił w poszukiwaniu Anglików, i 9 grudnia 1652 napotkał angielską flotę liczącą 42 okręty dowodzone przez Roberta Blake'a. Tego dnia zła pogoda uniemożliwiła rozpoczęcie bitwy, lecz następnego dnia Blake przystąpił do bitwy i dwie floty około 15:00 starły się blisko cyplu Dungeness. Silny północno-wschodni wiatr przeszkodził wielkiej części holenderskiej floty zaangażować się w walkę z flotą Blake'a, którego flota o zmroku miała 5 straconych okrętów z których Holendrzy zdobyli 2, a uszkodzili znacznie więcej.