Kwiat zebrany w jajowaty szczytowy kłos o długości od 1 do 2,5 cm, zawierający kilkanaście do kilkudziesięciu kwiatów. Okwiat złożony z licznych prostych miękkich, białych włosków wydłużających się podczas owocowania – tworzą biały wełnisty pióropusz. Kwiaty obupłciowe. Przysadki kwiatowe podłużnie lancetowate, zaostrzone; szare, białoszare lub srebrzyste, błoniaste, przejrzyste, jedno nerwowe. Kwitnie od kwietnia do maja. Owoce Niewielkie około 1 do 2 mm długości orzeszki, z których każdy zawiera tylko jedno nasienie. Małe szczecinki, w które przekształciły się listki okwiatu, zaczynają wydłużać się podczas owocowania i wyrastają w długie na 1 do 2,5 cm włoski, tworząc śnieżnobiały puch. Stanowi on aparat lotny nasion, ułatwiający rozsiewanie i roznoszenie nasion na większe odległości przez wiatr. Biały puch utrzymuje się na szczytach łodyg przez znaczną część roku.
Biologia i ekologia Gatunek spotykany w szuwarach turzycowych, na torfowiskach niskich, rzadziej przejściowych. Rośnie w miejscach podmokłych, lekko kwaśnych, o dużej ilości światła. W górach występuje aż do piętra kosówki. Hemikryptofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Caricetalia davallianae. Roślina żywicielska motyla strzępotka soplaczka.
Zastosowanie Puchu z wełnianek używano dawniej w tapicerstwie do wypełniania poduszek. Rośliny wykorzystywane bywają na suche bukiety.
Przypisy
Kategoria:Ciborowate