Wszystkie z nich zostały dostarczone do Polski przed uruchomieniem linii, co miało miejsce 11 grudnia 1927.
Po II wojnie światowej tabor odbudowano i zasilono dodatkowymi 12 wagonami doczepnymi, wyprodukowanymi w 1948 w zakładach Konstal w Chorzowie, zakupiono także nowe silniki o mocy 45 kW.
Konstrukcja Nadwozie thumb|left|Kabina maszynisty Wagony serii EN80 były konstrukcji drewnianej czopowanej. Główne jej elementy (ściany i dach) były wykonane z afrykańskiego drewna . Na końcach wagonów, na wysokości 462 mm ponad główką szyny, umieszczono sprzęgi typu tramwajowego (dyszle), ponadto sprzęganie wagonów w składy odbywało się za pomocą sprzęgu elektrycznego i powietrznego.
Wnętrze i przestrzeń pasażerska thumb|left|Część pasażerska wagonu Wnętrze wagonów wykonano z drewna dębowego i sosnowego. Ławki, mogące pomieścić 38 podróżnych, stworzono z dębowych listew, a drewniane stoliczki przy oknach okute były mosiężną blachą. Wnętrze wyposażone było także w wykonane z mosiądzu górną poręcz i popielniczki. Zastosowano ogrzewanie elektryczne.
Wagony silnikowe posiadały kabiny maszynistów na każdym z końców.