Także jego Lombardczycy na pierwszej wyprawie krzyżowej (I Lombardi alla prima crociata) silnie nawiązują do ruchów zjednoczeniowych, a autor libretta obu tych oper, Temistocle Solera, sam brał czynny udział w ruchu wyzwoleńczym; ze sceny padają słowa Święty kraj będzie dziś należeć do nas. Z kolejnych oper Verdiego trzeba wymienić też Bitwę pod Legnano (La battaglia di Legnano), a także inne dzieła, np. Ernaniego i Attylę, w których padają z kolei słowa Włochy niech pozostaną moje.
Okrzyk Viva Verdi! jest odczytywany nie tylko jako aplauz dla samego kompozytora, ale również jako Niech żyje Wiktor Emanuel – Król Włoch! (Viva Vittorio Emanuele Re D’Italia!). Kompozytor w liście do swojego librecisty, Francesca Marii Piawego, pisał następująco:
Gioacchino Rossini nazywał zresztą swojego młodszego kolegę „muzykiem w hełmie” (wł. „musicista con l’elmo”).
W 1861 r. Giuseppe Verdi został wybrany posłem do pierwszego włoskiego parlamentu.
Zobacz też Muzeum Narodowe Risorgimento w Turynie
Przypisy
Galeria map
Bibliografia Radziwiłł Anna, Roszkowski Wojciech, Historia dla maturzysty, wiek XIX, Zakres rozszerzony, wyd. WSzPWN
Kategoria:Risorgimento