thumb|240px|Grób Bagrationa pod Borodino thumb|240px|Bagration ranny pod Borodino Piotr Iwanowicz Bagration, (ur. 1765 w Kizlarze, zm. we wsi Simy, gdzie był pochowany) – gruziński książę, rosyjski generał piechoty, uczeń generałów Aleksandra Suworowa i Michaiła Kutuzowa, brat Romana Bagrationa. Bohater wojny francusko-rosyjskiej 1812 roku.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Pochodził ze słynnej arystokratycznej (książęcej) rodziny gruzińskiej Bagratydów, która na przełomie I i II tysiąclecia naszej ery panowała w Gruzji i władała częścią Armenii. Jego dziadek i ojciec byli pułkownikami w rosyjskiej armii.
Sir Robert Wilson, znający go osobiście, tak scharakteryzował sylwetkę Bagrationa:
Służbę w wojsku Piotr Bagration rozpoczął w 1782 roku w stopniu sierżanta. Do 1792 roku służył kolejno w pułku kaukaskich muszkieterów, pułku kijowskich strzelców konnych i pułku sofijskich karabinierów. Brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej w latach 1787–1791, oraz w tłumieniu insurekcji kościuszkowskiej w 1794. W roku 1796 został dowódcą 6. pułku strzelców.