Stela Ur-Nammu – dwustronna płyta z białego wapienia (1,5 x 3 m), wykonana za czasów panowania sumeryjskiego króla Ur-Nammu (2113-2096 p.n.e.) i mu poświęcona, zachowana jedynie we fragmentach. Odnalezienie i rekonstrukcja steli Fragmenty steli odnalezione zostały w 1925 roku w mieście Ur przez połączoną ekspedycję Muzeum Uniwersyteckiego Uniwersytetu Pensylwanii i Muzeum Brytyjskiego pod kierunkiem Leonarda Woolleya. Fragmenty te rozrzucone były na stosunkowo dużym obszarze w kompleksie świątynnym boga księżyca Nanny (patrona miasta Ur), przy czym większość z nich znaleziono w pobliżu zigguratu. Stela zniszczona została najprawdopodobniej po zdobyciu Ur przez Elamitów w 2005 roku p.n.e. Wszystkie odnalezione fragmenty trafiły latem 1926 roku do Muzeum Uniwersyteckiego Uniwersytetu Pensylwanii. Na ich podstawie w 1932 roku zrekonstruowano pierwotny wygląd steli.
Kompozycja Kompozycja składa się z pięciu ułożonych jeden nad drugim rejestrów. Najwyższy z nich w swej zachowanej części przedstawia Ur-Nammu stojącego przed siedzącym bóstwem trzymającym na kolanach inne bóstwo, najprawdopodobniej dziecko lub kobietę. Nad królem znajdują się symbole słońca i księżyca.