Brackiej 5. Po II wojnie światowej pierwszą Salę Królestwa mogącą pomieścić 60 osób zbudowano w Poznaniu przy ul. Fabrycznej pod koniec 1945 roku. Liczne Sale Królestwa pojawiły się w latach 1946–1949, gdy Świadkowie Jehowy cieszyli się względną swobodą działalności. Były to najczęściej budynki adaptowane na Sale Królestwa. W okresie represji członkowie zborów i sympatycy Świadków Jehowy zbierali się w warunkach konspiracyjnych w mieszkaniach prywatnych. Dopiero w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia, gdy sprzeciw władz komunistycznych nieco zelżał, zaczęły powstawać pierwsze nieoficjalne Sale Królestwa (do roku 1989 Świadkowie Jehowy, mimo dużej swobody w latach 80. XX wieku, nadal byli organizacją uznawaną przez państwo za nielegalną). Były to najczęściej wyremontowane pomieszczenia, formalnie traktowane jako budynki gospodarcze (na przykład warsztaty lub pomieszczenia gospodarcze) albo po prostu pomieszczenia mieszkalne. Po legalizacji w 1989 roku i dużym wzroście liczby wyznawców na początku lat 90. XX wieku zaczęły powstawać nowe Sale Królestwa, spełniające wymogi budynków użyteczności publicznej oraz wszelkie standardy bezpieczeństwa. Od połowy lat 90. XX wieku we wznoszeniu obiektów zbory były wspierane przez Regionalne Komitety Budowlane.