Bitwa pod Warburgiem – starcie zbrojne, które miało miejsce 31 lipca 1760 roku w czasie wojny siedmioletniej.
Wstęp Późnym lipcem 1760 książę Ferdynand Brunszwicki ze swą hanowersko-hesko-brytyjsko-pruską armią był zmuszany do odwrotu na północ przed przeważającymi siłami francuskiego generała de Broglie, do trójkąta pomiędzy rzekami Diemel Wezera. Znajdujące się na lewym brzegu Wezery Kassel, które było jego główną bazą znalazo się w zagrożeniu.
Ferdynand wkroczył do Kassel zaś reszta jego armii wycofała się na pozycje na północ od miasta. 27 lipca 1760 Ferdynand zwinął obóz ruszył na zachód w kierunku Diemel, pozostawiając garnizon w Kassel z rozkazem wycofania się na północ do Münden w razie silnego nacisku.
De Broglie znał ruchy przeciwnika i miał zamiar uniemożliwić Ferdynandowi przekroczenie Diemel. Rozkazał on generałowi Chevalier du Muy przekroczyć rzekę koło Marsbergu i maszerować wzdłuż jej północnego brzegu na Warburg. Broglie posłał też lekkie grupy Fischera do Warburga w celu uchwycenia miasta jego mostów. Fischer zajął Warburg i wysłał żołnierzy na wschód od miasta, na wzgórze zwane Desenberg.