Detekcja neutronów – neutrony rejestruje się mierząc efekty wtórne oddziaływania promieniowania neutronowego i tzw. materiałów tarczowych. W wyniku reakcji z neutronami generują cząstki jonizujące jak: fotony gamma, cząstki alfa, fragmenty rozszczepień.
Problemy w detekcji neutronów Neutron jest cząstką elementarną nie posiadającą ładunku elektrycznego. Oznacza to, że nie jest możliwa bezpośrednia jonizacja materii/środowiska z którym oddziałuje. Specyficzną formą oddziaływania neutronów z materią są reakcje jądrowe (neutron jest składnikiem jądra atomu). Stąd bezpośrednia detekcja neutronów jest niezwykle trudna, tym bardziej, że w zależności od energii, neutrony różnie oddziałują z materią.
Neutrony można też wykrywać badając ich rozpraszanie sprężyste w materii, gdy powstają jądra odrzutu (w detektorach: zwykle wodoru).
Najbardziej chętnymi neutronami do oddziaływania są neutrony o niższych energiach.
Aby detekcja neutronów o danej energii była jak najbardziej wydajna, należy użyć jako materiału tarczowego pierwiastków o jak największym przekroju czynnym na oddziaływanie z neutronami.