Twórczyni Katedry Teorii Literatury na UJ (na początku pod inną nazwą – najpierw był to Zakład Nauk Pomocniczych, potem Zakład Stylistyki, Wersyfikacji i Nauk Pomocniczych, potem Poetyki i Nauk Pomocniczych).
Do najwybitniejszych uczniów Dłuskiej należą: Zdzisława Kopczyńska, Lucylla Pszczołowska, Stefan Sawicki, Adam Kulawik, Tadeusz Kuryś, Zbigniew Siatkowski, Stanisław Balbus.
Życiorys Od 1911 była uczennicą pensji w Warszawie, od 1912 zaś szkoły średniej w Kursku. W 1918 uzyskała rosyjską maturę, po czym podjęła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim (polonistyka z romanistyką jako kierunkiem dodatkowym). Ukończyła je w 1925. W 1927 doktoryzowała się pod kierunkiem Ignacego Chrzanowskiego (rozprawa Charakter polski w świetle literatury XVI wieku). Habilitację uzyskała w 1935 we Lwowie (w 1946, już w Polsce Ludowej, w procesie „naturalizacji” tytuł ten został zamieniony na docenta Uniwersytetu Jagiellońskiego). Od 1935 była etatowym docentem w Laboratorium Fonetyki Eksperymentalnej UJK. W 1936 uzyskała przeniesienie habilitacji z fonetyki ogólnej z Uniwersytetu Jagiellońskiego na Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.