Izolacje przeciwwilgociowe występują także w pomieszczeniach, w których z racji pełnionej przez nie funkcji, występuje większa możliwość zalania wodą ścian lub posadzki (np. łazienki, kuchnie w restauracjach, pomieszczenia technologiczne w zakładach przemysłowych o mokrych procesach produkcji lub o wymogach częstego zmywania wodą posadzek i ścian itp.; są to tzw. pomieszczenia mokre).
W zależności od stopnia narażenia na zawilgocenie, naporu ciśnienia wody itp. izolacje przeciwwilgociowe i przeciwwodne dzielą się na: lekkie – stosowane w celu ochrony podziemnych części budynku w gruntach suchych przed przenikaniem wilgoci w kierunku bocznym. Wykonywane są jako powłoki bezspoinowe jedno lub dwuwarstwowe z różnych mas asfaltowych, lepików i emulsji. średnie – stosowane przy zabezpieczeniu budynku przed bezpośrednim działaniem wody opadowej lub przesiąkaniem jej w kierunku poziomym i pionowym. Wykonywane są z powłok asfaltowych z pojedynczą lub podwójną wkładką z papy albo jako powłoki z mas asfaltowych odpowiedniej grubości. ciężkie – stosowane przy zabezpieczeniu budynku lub budowli przed bezpośrednim naporem wód gruntowych (woda działająca pod ciśnieniem).