Biegły lata studiów filozofii i teologii, zbliżał się moment święceń kapłańskich, które ostatecznie otrzymał w bazylice św. Jana na Lateranie w dniu 19 grudnia 1868 r. Od 1869 do 1871 roku nawiedzała go uparcie myśl założenia w Rzymie zgromadzenia zakonnego. W listopadzie 1871 roku został wikariuszem parafii Saint-Quentin. W roku 1878 w Saint-Quentin zostało założone kolegium pod wezwaniem Świętego Jana i tutaj, 28 czerwca 1878 roku, ks. Leon Dehon złożył swe pierwsze śluby zakonne. W roku 1883 Stolica Apostolska rozwiązała Zgromadzenie. 28 marca 1884 roku, zezwolono na kontynuowanie dzieła, pod inną nazwą: Księży Najświętszego Serca. Dodatkowym bodźcem do działań stała się audiencja u papieża Leona XIII, w dniu 6 września 1888 r., który skierował do L. Dehona słowa: "Wiem, że czynicie wiele dobra. Wasz cel jest bardzo piękny. Wynagrodzenie jest rzeczywiście konieczne. Głoście moje encykliki".
W 1925 roku Bruksela, w której wtedy przebywał, została nawiedzona przez epidemię gastroeniteritalną, atakującą przewód pokarmowy. Po kilku dniach złożyła ona również O. Dehona. Tuż przed śmiercią ojciec Leon wyciągnął rękę ku obrazowi Najświętszego Serca i podnosząc głos wypowiedział ostatnie słowa na tej ziemi: "Dla Niego żyję i dla Niego umieram!".