Bitwa na Long Island – starcie zbrojne, mające miejsce 27 sierpnia 1776, w czasie kampanii nowojorskiej, podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych Ameryki. Zwycięstwo wojsk angielskich dowodzonych przez Williama Howe spowodowało w armii kolonistów dowodzonych przez Jerzego Washingtona straty w postaci 1500 żołnierzy oraz szerzenie się dezercji.
Wstęp 22 sierpnia admirał Richard Lord Howe, naczelny dowódca brytyjski na obszarze nowojorskim, wydał rozkaz wyruszenia o świcie przeciwko Armii Kontynentalnej. Amerykańska, wysunięta placówka pod dowództwem pułkownika Edwarda Handa wysłała wiadomość do Washingtona, że Brytyjczycy szykują się do wkroczenia na Long Island ze strony Staten Island zajętej przez nich 3 lipca siłami 22 000 ludzi. Pod ogólnym dowództwem generała Williama Howe’a i operacyjnym dowództwem generałów: Charlesa Lorda Cornwallisa oraz Sir Henry’ego Clintona Brytyjczycy zebrali siły 4 000 ludzi. Brytyjczycy zaczęli swe lądowanie w zatoce Gravesend, do której, po wzmacnianiu swych sił stojących od 7 tygodni na Staten Island, admirał Howe wysłał 88 fregat.