, – algorytm polegający na rekurencyjnym dzieleniu danej przestrzeni na zbiory wypukłe przy pomocy hiperpłaszczyzn. Powstaje wówczas struktura danych zwana drzewem BSP ().
Podstawowym zastosowaniem drzew BSP jest określanie porządku (od przodu w tył) obiektów znajdujących się na trójwymiarowej scenie, co jest fundamentalne przy jej renderowaniu realizowanym przez programy do tworzenia grafiki trójwymiarowej. Pozwalają one na znaczne uproszczenie procesu określania widoczności obiektów przez kamerę/obserwatora.
Obliczanie widoczności Obliczanie widoczności odbywa się na zasadzie sprawdzania, po której stronie płaszczyzny danego wierzchołka znajduje się kamera/obserwator. Na tej podstawie wybierane jest lewe lub prawe dziecko wierzchołka (bardziej odpowiednie jest określenie przednie lub tylne dziecko), które samo zawiera swoją płaszczyznę podziału i dwoje dzieci określających obiekty będące z przodu lub z tyłu tej płaszczyzny. Ostatnim dzieckiem jest liść, który zawiera właściwą geometrię do wyświetlenia. Dzięki temu szybko odrzucana jest znaczna część niewidocznych obiektów.