W oparciu o te informacje wyróżnić można w panowaniu Szamszi-Adada V trzy okresy: okres wojny domowej (823-820 p.n.e.), okres wypraw do Nairi (819-815 p.n.e.) i okres wypraw do Babilonii (814-811 p.n.e.). Wojna domowa (823-820 p.n.e.) Wielka rebelia, która wybuchła w Asyrii pod koniec panowania Salmanasara III, nie zakończyła się wraz ze wstąpieniem na tron jego syna Szamszi-Adada V. Tak wynika z informacji zawartych w asyryjskiej kronice eponimów, która podaje, iż rebelia ta trwać miała przez siedem lat, od 826 do 820 r. p.n.e. Zgodnie z inskrypcją na steli Szamszi-Adada V z Kalhu przywódcą buntu miał być jego brat, Aszur-da’’in-apla, do którego przyłączyć się miało 27 asyryjskich miast, w tym Aszur, Niniwa i Arbela. Wśród zbuntowanych miast nie znalazła się stolica Kalhu, której mieszkańcy najprawdopodobniej pozostali wierni Salmanasarowi III, a po jego śmierci Szamszi-Adadowi V. To wskazywać by mogło, iż to Szamszi-Adad V był prawowitym następcą tronu, a jego brat był uzurpatorem. Innym źródłem z tego okresu jest mocno uszkodzona kopia traktatu pomiędzy Szamszi-Adadem V, a babilońskim królem Marduk-zakir-szumi I (854-819 p.n.e.).