Drużynowe mistrzostwa świata w szachach – rozgrywany co cztery lata turniej, którego celem jest wyłonienie najlepszej narodowej drużyny szachowej na świecie.
Idea rozgrywek powstała na początku lat osiemdziesiątych XX wieku w wyniku ciągłego zwiększania się liczby drużyn startujących w szachowych olimpiadach, co mogło w pewnym sensie wypaczyć sportowy aspekt tej najważniejszej szachowej imprezy na świecie. W założeniu drużynowe mistrzostwa świata miały być turniejami elitarnymi (a więc przeciwnie do olimpiad, które są otwarte dla wszystkich państw członkowskich FIDE) z udziałem 10 drużyn: mistrzów kontynentów (wyjątek stanowiła reprezentacja Afryki), gospodarza turnieju oraz najlepszych drużyn rozegranej rok wcześniej olimpiady. Jednak począwszy od trzeciej edycji zasady te ulegały ciągłym zmianom, głównie wskutek częstych rezygnacji ze startu uprawnionych zespołów (m.in. dwukrotnie zaproszono narodowe drużyny kobiece; również dwukrotnie rozegrano mistrzostwa w obsadzie 9 drużyn).