Panowanie W 612 r. p.n.e. połączone armie Nabopolassara, króla Babilonii i Kyaksaresa, władcy Medów, wsparte przez Umman-mandaAkadyjski termin ummān-manda, znaczący "wroga horda", używany był przez Asyryjczyków i Babilończyków na określenie dużych grup koczowników. Glassner identyfikuje ich z Medami, podczas gdy Oates widzi w nich odrębną grupę koczowników, w której skład wchodzili m.in. Scytowie; Glassner J.-J., Mesopotamian..., s. 218.; Oates J. The Fall of Assyria..., s. 180.; hasło ummān-manda, The Assyrian Dictionary, tom 20 (U/W), The Oriental Institute, Chicago 2010, s. 102., zaatakowały Niniwę, stolicę AsyriiOates J. The Fall of Assyria..., s. 180.. Po trwającym trzy miesiące oblężeniu obrona miasta została przełamana, a ono samo zdobyte i złupione. Przebywający wówczas w mieście Sin-szarra-iszkun, król asyryjski, poniósł najprawdopodobniej śmierćKronika nowobabilońska, opisująca upadek Niniwy, jest niestety uszkodzona w miejscu opisującym los Sin-szarra-iszkuna, ale w późniejszej tradycji, przekazanej przez Diodora Sycylijskiego, przetrwała informacja o Sardanapalu, ostatnim królu asyryjskim, który zginąć miał w płomieniach swego płonącego pałacu w Niniwie;