Młodość i szczyt kariery Owidiusz urodził się 20 marca 43 r. p.n.e. w Sulmonie w Abruzzach. Pochodził z zamożnego i starego rodu ekwitów, miał starszego o rok brata. W roku jego urodzenia, w ramach proskrypcji Augusta, zamordowany został Cyceron. Przyszły poeta należał więc do pokolenia, które nie pamiętało republiki rzymskiej i nie doświadczyło okrucieństw wojen domowych – kiedy rozgrywała się kończąca owe wojny bitwa pod Akcjum, Owidiusz miał 12 lat. Jego młodość przypadła na okres pokoju, zwanego pax Romana lub pax Augusta.
Uczył się w Rzymie retoryki pod okiem takich nauczycieli, jak Aureliusz Fuskus i Marek Porcjusz Latro. Szczególnie ten drugi wywarł na niego wpływ, to od niego zapożyczył wiele idei do swojej późniejszej twórczości. Studiował razem z bratem, który został retoremSeneka, Cont. 2.28 and 9.5.17.. Prawdopodobnie znalazł się w kręgu zwolenników Marka Korwinusa, ale jednocześnie pozostawał w przyjacielskich stosunkach z poetami, których patronem był Gajusz Mecenas. W Tristia IV, 10 (w. 41–54) Owidiusz wspomina o ciepłej relacji z Propercjuszem i Horacym. Widywał również Wergiliusza i Tibullusa, którzy jednak zmarli w 19 r. p.n.e.