thumb|left|Adelaida z drugim mężem – Ottonem I Otton rychło zebrał armię i wyruszył do Italii. W 951 r. w Pawii spotkał się z Adelajdą i pojął ją za żonę. Otton i Adelajda mieli razem czworo dzieci, z których dwoje dożyło lat sprawnych: Henryk (952/953 – 7 kwietnia po 954) Bruno (953/954 – 8 września 957) Matylda (grudzień 954 – 2 lipca 999), ksieni w Quedlinburgu Otton II (955 – 7 grudnia 983), cesarz rzymski
Berengar został szybko pokonany i w 952 r. musiał złożyć hołd Ottonowi. W 960 r. Berengar z synem rozpoczęli wojnę z papieżem Janem XII. Jan poprosił o pomoc Ottona, który ponownie wyprawił się do Italii i w 963 r. uwięził Berengara i zabrał go ze sobą do Niemiec. Podczas tej wyprawy, 2 lutego 962 r. w Rzymie, papież Jan ukoronował Ottona i Adelajdę koroną cesarską. Adelajda umocniła swoją pozycję na dworze w 953 r., kiedy syn Ottona z pierwszego małżeństwa, Ludolf, zbuntował się przeciwko ojcu. Rychła śmierć Ludolfa otworzyła drogę do tronu potomstwu Adelajdy. W 966 r. wyruszyła wraz z mężem na jego trzecią wyprawę za Alpy i towarzyszyła mu tam przez kolejne sześć lat.