W porównaniu z nawozem innych zwierząt ma słaby zapach.
Barwa końskich odchodów zależy od wielu czynników, m.in. chowu, paszy, sposobu pobierania paszy, flory bakteryjnej. Na ogół jednak zielonkawe i miękkie pochodzą od koni jedzących świeże, zasobne w białko zielone pożywienie, jasnobrązowe lub brązowe wydalane są przez konie karmione słomą, sianem i zbożem, czarne lub prawie czarne mogą sugerować krwawienie z przewodu pokarmowego (pękające wrzody żołądka) lub złą przyswajalność żelaza itp.
Wartość pH kału oscyluje pomiędzy 6,8 i 8. Wartość poniżej 6,8 obserwuje się po skarmieniu większej ilości skrobi, a wartości niższe od 6,5 wskazują na dysbiozę procesów fermentacyjnych w jelicie grubym.
Rola w przyrodzie Kał koński jest wykorzystywany przez wiele owadów (motyle, muchy, żuki gnojowe itd.) jako pożywienie (koprofagia) lub wylęgarnia larw. Także niektóre psy zjadają końskie odchody, co wynika stąd, że zawierają one dużo substancji mineralnych. Dla psów korzystna jest w szczególności wysoka zawartość magnezu oraz pewne rodzaje bakterii (odmiany pałeczki okrężnicy). Istnieje jednak ryzyko zarażenia się tą drogą pasożytami, np. tasiemcem bądź jego larwami lub jajami, oraz szkodliwymi ziarenkowcami (np.