W 1883 miejscowość odnotowano również pod polską nazwą „Kobylepole”.
Historia Obecna część miasta Poznań o nazwie Kobyle Pole była w średniowieczu osobną wsią leżącą 6 kilometrów na południowy wschód od Starego Rynku w Poznaniu, która w wyniku procesów urbanizacyjnych, podobnie jak inne miejscowości w okolicy, została wchłonięta przez miasto.
Okolice miejscowości zasiedlone były być może już wcześniej niż odnotowały to zachowane zapisy historyczne. Jednak domniemane grodzisko okazało się według archeologów być sztucznym nasypem z czasów nowożytnych.
Miejscowość historycznie należała do Wielkopolski. Początkowo była wsią szlachecką, własnością polskiej szlachty z rodu Kobylepolski, którzy od nazwy miejscowości przyjęli odmiejscowe nazwisko, a później także do Spławskich i Mycielskich. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1463 miejscowość znajdowała się w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1510 leżała w parafii Spławie.