Czaszka MGUH-VP-8160 mierzy 11,1 cm długości. Szeroki pysk badacze wiążą z wsysaniem pożywianie. Czaszka cechowała się dobrze rozwiniętymi, palczastymi szwami. Clack (2002) porównuje szwy do spotykanych u temnospondyli i Discosauriscidae, wskazując lepszy rozwój połączeń u akantostegi. Dokładniejsze badania, także przez porównanie z innymi taksonami, doprowadziły do wniosku, że zwierzę chwytało pokarm, gryząc w powietrzu, a nie w wodzie. Ciśnienie działające na gryzące szczęki wynosiło 0,58 MPa, a więc leżało w zakresie obliczonym wcześniej dla ichtiostegi, nie dorównując 1,71 u Elginerpeton. Rhizodus, Panderichthys i Tiktaalik gryzły od 4,6 do 2,6 raza mocniej niż akantostega (1,65 N). Podobną siłę rozwijały Ventastega i Densignathus, podobną wydajność zaś prócz tego ostatniego także Metaxygnathus. Niemniej z budowy kości wnioskuje o rozwiniętym umięśnieniu okolicy potylicznej. Funkcja żuchwy wydaje się konserwatywna.