Perły hodowane W perle hodowanej jądrowej obserwuje się obecność jądra, oraz koncentrycznych warstw masy perłowej na zewnątrz. Perłę hodowaną bezjądrową można zidentyfikować tylko za pomocą badania radiofotograficznego – w odróżnieniu od pereł naturalnych (w których można stwierdzić obecność zarodka) w jej centralnej części pozostanie niewielki pusty obszar. Jądro jest jaśniejsze od warstw zewnętrznych – gdy w przewiercony kanalik wprowadzi się silny promień światła (i zbada endoskopem) – na powierzchni perły, w miejscu przebicia powstaje plamka świetlna. Jest to spowodowane tym, że światło przebiega równolegle wzdłuż warstewek sztucznego jądra. Takie zjawisko nie powstaje w przypadku perły naturalnej. Na powierzchni pereł hodowanych można czasem zaobserwować małe, brodawkowate i niekiedy ostro zaostrzone nabrzmienie – są to ślady wygięć tkanki nabłonkowej płaszcza, która wytwarza masę perłową, powstałe przy odsunięciu się od jądra od wszczepionej tkanki Gęstość jest wysoka i wynosi ponad 2,73 Po przepuszczeniu przez perłę promieni Roentgena (można stosować do pereł całych i przewierconych) – obraz jest czworobokiem utworzonym z czarnych punktów. Badając perłę nowszą metodą rentgenowską (radiografia) – przy oświetlaniu hodowanej perły powstaje plama, której środek (odpowiadający jądru) jest jasny i odcina się wyraźnie