Jego III dywizjon wcielony został do 4 Kresowego pułku artylerii lekkiej, 174 żołnierzy przekazano do 5 Wileńskiego pułku artylerii lekkiej, część uzupełniła 7 i 9 pal, natomiast organa kwatermistrzowskie i część łącznościowców i innych żołnierzy weszła w skład 1 pułku artylerii pomiarowej.
Z dniem 9 stycznia 1945 roku przystąpiono po raz trzeci do formowania 8 pułku artylerii lekkiej w San Pietro w południowych Włoszech. Pierwszym dowódcą i organizatorem pułku był mjr Antoni Pajdo, który 25 marca 1945 roku przekazał dowodzenie ppłk. Juliuszowi Możdżeniowi. Do pułku wcielono byłych żołnierzy niemieckich wziętych do niewoli przez Aliantów, którzy podali się za Polaków. Wszyscy dobrze władali językiem polskim i pochodzili z Pomorza oraz ze Śląska. Kontyngent szeregowych pułk otrzymywał z 17 pułku artylerii 7 Dywizji Piechoty. Wcielono również po zakończeniu działań wojennych pewną liczbę żołnierzy Armii Krajowej z oswobodzonych niemieckich oflagów. Pod koniec marca pułk został ukompletowany w całości i w pełni uzbrojony i wyposażony. 10 kwietnia 1945 roku 8 pułk artylerii lekkiej wraz z 16 Pomorską kompanią saperów został wyłączony ze zgrupowania 16 Pomorskiej Brygady Piechoty i włączony w skład wojsk 2 Korpusu.