Io ( Iṓ, ) – w mitologii greckiej jedna z nimf; kapłanka Hery w Argos; ukochana boga Zeusa.
Io utożsamiana była z Izydą, egipską boginią matką, siostrą-żoną Ozyrysa, a także, po śmierci, z boginią księżyca, wizerunki której wyobrażają kobietę o rogach ze złota.
Przodkowie Opowieścią o Io Jan Parandowski zaczyna swój opis legend argolidzkich. W krainie tej główną rzeką był Inachos, strumień o kamienistym łożysku, skłonny do wysychania. Tenże strumień miał swojego boga, noszącego takie samo imię Inachos, pochodzącego od Okeanosa i Tethys. Tenże Inachos spłodził córkę imieniem Io.
Inna wersja mitu widzi w ojcu Io Iasosa, władcę Argos.
Miłość Zeusa thumb|Imieniem Io nazwano jeden z księżyców Jowisza Io została kapłanką w Argos. Io była bardzo piękną kobietą, w efekcie czego zapałał do niej miłością Zeus, najwyższy bóg mitologii greckiej, który wielokrotnie zawierał związki także z kobietami śmiertelnymi.
Gniew Hery Zeus nie chciał, by jego związek z Io ujrzał światło dzienne. Otaczał więc okolicę chmurą.