Dzień 2 lutego 1858 roku można uważać za dzień „narodzenia” Zgromadzenia Misjonarzy Matki Bożej z La Salette na prawie diecezjalnym, opartego na zatwierdzonej przez biskupa Grenoble regule. Wtedy też ustalono, że charakterystycznym znakiem saletynów będzie mosiężny krzyż wielkości 28 centymetrów z obcęgami i młotkiem, na wzór tego, jaki Maryja miała na sobie w czasie objawienia. Pierwszym przełożonym Zgromadzenia Misjonarzy Matki Bożej z La Salette na prawie diecezjalnym został ks. Pierre Archier. W tym samym dniu biskup nadał Zgromadzeniu, opracowaną przez ks. Jacques'a Philippe Orcel (1805–1878), prowizoryczną regułę zakonną jako obowiązującą we wspólnocie misjonarzy diecezjalnych. Reguła ta została zatytułowana „Tymczasowe Reguły Misjonarzy Diecezjalnych Matki Bożej z La Salette”AZSR, syg. G 4-1, Regles provisoires pour Les Missionnaires diocesaines de Notre Dame de La Salette.. Według niej specyfiką duchowości nowej wspólnoty miały być: duch modlitwy, pokuty i gorliwości apostolskiej. Reguła ta została w 1862 roku przystosowana dla braci zakonnych.