Bitwa morska pod Schooneveld (nazywana bitwą podwójną; niekiedy spotkać można nazwę bitwa pod Schouneveld lub Schoneveld) – starcie zbrojne, które miało miejsce 7 i 14 czerwca 1673 podczas III wojny angielsko-holenderskiej będącej częścią ogólnoeuropejskich zmagań w ramach wojny Francji z koalicją.
Bitwa pod Schooneveld to właściwie dwie bitwy rozegrane w odstępie jednego tygodnia i mające swój początek w tym samym miejscu. Stoczone zostały przez angielsko-francuską flotę dowodzoną przez księcia Ruperta oraz flotę holenderską dowodzoną przez de Ruytera. Holenderskie zwycięstwo w dwóch bitwach pod Schooneveld razem z sierpniowym zwycięstwem w bitwie pod Texel uratowały Holandię przed francusko-angielską inwazją.
Tło bitwy Wojna Francji z koalicją 1672–1678 była pochodną nieudanej próby zdobycia przez Ludwika XIV hiszpańskich Niderlandów. W 1672 armie francuskie w przymierzu z biskupstwem Münster i Kolonią dokonały lądowej inwazji na Holandię. W tym samym czasie angielska i francuska flota próbowały dokonać inwazji od strony morza. Działania angielskie wymierzone przeciwko Holandii w ramach rozpoczętej wojny znane są pod nazwą III wojny angielsko-holenderskiej.