Scenariusze filmowe 1966 – Szyfry, scenariusz (reż. Wojciech Jerzy Has) 1972 – Wesele, scenariusz (reż. Andrzej Wajda) 1977 – Pasja, scenariusz (reż. Stanisław Różewicz) 1979 – Dyrygent, scenariusz (reż. Andrzej Wajda) 1981 – Z dalekiego kraju, scenariusz (reż. Krzysztof Zanussi) 1983 – Mgła, autor pierwowzoru Mgła (reż. Adam Kuczyński) 1988 – Dotknięci, autor pierwowzoru Oskarżony (reż. Wiesław Saniewski)
Dedal (pseudonim) Pseudonim literacki używany przez Andrzeja Kijowskiego w latach 1968–1984. Jego przyjęcie łączyło się z objęciem pisarza zapisem cenzury na publikowanie pod nazwiskiem w związku z jego zaangażowaniem w działalność opozycyjną.
Pseudonimem „Dedal” podpisywał przeglądy prasy i kroniki kulturalne publikowane na łamach miesięcznika „Twórczość”. Z czasem rubryka ta przekształciła się w osobny felieton Dedala, którym powszechnie rozpoznawany autor posługiwał się niezależnie od aktualnego nasilenia polityki tzw. „rozrzedzania” nazwisk dysydentów realizowanej przez GUKPPiW.
Powstałe w ten sposób teksty złożyły się na wydany w rok po śmierci krytyka – już pod nazwiskiem, ostatni autorski wybór felietonów Andrzeja Kijowskiego zatytułowany: Kroniki Dedala. Szkice i kroniki (1986); (;