Poza składaniem im przez rodzinę bezkrwawych ofiar we własnym domu, czczono je w ustanowionym kulcie publicznym. Do głównych świąt należały Parentalia, odbywające się corocznie w dniach 18-21 lutego i według tradycji wprowadzone przez Eneasza dla uczczenia jego ojca Anchizesa. Jako bóstwom podziemnym oddawano im cześć przy nakrytych kamieniem zagłębieniach w ziemi zwanych mundus (m.in. na Palatynie), symbolizujących zejścia do świata podziemnego, odsłanianych wówczas, gdy składano im ofiary z wody, wina i mlekaJean-Claude Fredouille: Słownik cywilizacji rzymskiej. Wydawnictwo Książnica, 1996, s. 168..
Ostatnim dniem tych obchodów były Feralia, kiedy na groby zmarłych przynoszono wino, miód, mleko i kwiaty – porównywalne ze słowiańskimi Dziadami. Innym ważnym świętem były Rosaria, gdy rodzinne groby przystrajano kwiatami (różami lub fiołkami).
Dla Rzymian wyrażenie „odejść do manów” w przenośni oznaczało „umrzeć”. W inskrypcjach nagrobkowych zwyczajowo umieszczano na wstępie skrót D•M (Dis Manibus) lub D•M•S (Dis Manibus sacrum), oznaczający poświęcenie zmarłego i jego pochówku bóstwom podziemnymPor. Anna Sadurska: Inskrypcje rzymskie. Warszawa: Muzeum Narodowe, 1952, s. 6 (tabela).. Formułę tę zachowują nawet wczesne inskrypcje chrześcijańskie z drugiej połowy III wiekuRzymskie epitafia, zaklęcia i wróżby, dz. cyt., s.