W tekstach fenickich znajduje się zdanie o bogu stwórcy brzmiące tak samo, jak to, które w księdze Rodzaju wypowiedział pogański król Salemu Melchizedek, życząc Abramowi, by Stwórca nieba i ziemi udzielił mu dóbr wszelkich: „Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, Stwórcę nieba i ziemi!” (Rdz 14,19). W słowach króla Salemu, patriarchowie Izraela odkryli ich własnego Boga jedynego, mimo iż, politeizm zniekształcił niektóre Jego rysy. Objawione później Mojżeszowi imię Boga Jahwe, (Jestem, który jestem), pierwotnie prawdopodobnie ukazywało właśnie działanie stwórcze: „Ten, który daje byt”, czyli „Stworzyciel”.
thumb|Stworzenie świata w obrazach. Freski Michała Anioła na suficie Kaplicy Sykstyńskiej, Watykan
Opowiadanie o stworzeniu świata w Księdze Rodzaju Opisy stworzenia świata w kontekście szerszej tradycji biblijnej Księgę Rodzaju rozpoczynają dwa uzupełniające się wzajemnie opisy stworzenia świata, które stanowią część większej całości – wstęp do historii zbawienia urzeczywistniającej się poprzez kolejne przymierza zawierane przez Boga z Noem, Abrahamem i Mojżeszem. Trzeba pamiętać, że mimo iż narracja o stworzeniu świata znajduje się na początku Pięcioksięgu i całej Biblii, jej forma pisemna jest zasadniczo późniejsza w stosunku do innych ksiąg biblijnych.