W maju 1348 roku w strażnicy w Bartążku najważniejsi przedstawiciele kapituły warmińskiej z prepozytem Hartmutem z Krzyżborka na czele podjęli decyzję o założeniu w sąsiedztwie budowanego zamku nowego miasta, które miało stanowić siedzibę komornictwa olsztyńskiego. Na zasadźcę miasta nad górną Łyną wyznaczono Jana z Łajs, którego rodzina służyła kapitule od kilkudziesięciu lat. Z dokumentów wynika, że nowe miasto zaczęło powstawać już w 1348 roku.
W przywileju lokacyjnym Olsztyna nadanym przez kapitułę 31 października 1353 r. "zaufanemu (discreto) mężowi Janowi z Łajs, jego rzeczywistym spadkobiercom oraz prawowitym następcom" wyznaczono zadanie zasiedlenia miasta oraz nadano dziedziczny urząd sołtysa i "wieś, która nazywa się Różnowo (villa que Rosenaw nuncupatur)" jako źródło utrzymania. Jan otrzymał również 1/3 dochodów z czynszu z rzemiosła oraz 1/3 dochodów z opłat sądowych. W jego gestii pozostawało również sądownictwo niższe.
W tym czasie był zasadźcą wsi Różnowo (którą otrzymał w dziedzictwo) oraz lokowanej w 1361 wsi Praslity. Jako człowiek fromborskiej kapituły wspierał jej osadnictwo w komornictwie olsztyńskim.