Pojedynczy Jak-23 został uzyskany przez amerykańskie służby specjalne, prawdopodobnie za pośrednictwem Jugosławii i był testowany w USA w listopadzie 1953 z amerykańskimi znakami, po czym zwrócony.

Głównym użytkownikiem Jaków-23 poza ZSRR była Polska, posiadając 100 samolotów (90 zakupionych od ZSRR w 1950 i 10 od Czechosłowacji w 1953). Pierwsze z nich, niezmontowane, otrzymała 6 stycznia 1951 roku. 20 marca tego roku 1 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego rozpoczął codzienne szkolenie bojowe na nowych samolotach. Pierwszy raz zaprezentowano je publicznie na paradzie 26 sierpnia 1951 roku nad Warszawą. Samoloty rozdzielono pomiędzy 11 pułków lotniczych, poczynając od 1. i 2. Pułku Lotnictwa Myśliwskiego, gdzie były używane do przeszkalania pilotów na samoloty odrzutowe. Z pierwszej linii zostały wycofane na przełomie 1953 i 1954 roku – ostatni 2. PLM używał ich do sierpnia 1954. Używane były dalej w malejącej liczbie w szkołach lotniczych i od 1957 roku w dwóch pułkach szkolno-bojowych w Radomiu (60.) i Tomaszowie Mazowieckim 63.) do 1 września 1959 roku, kiedy ostatnie 32 zostały skasowane. Planowano w 1950 roku podjęcie produkcji licencyjnej w WSK-Mielec pod oznaczeniem G-3, z czego jednak zrezygnowano, na korzyść licencji MiGa-15.