Wasilij Stiepanowicz Popow, Bazyli Popowski, ros. Василий Степанович Попов (ur. w guberni kazańskiej, zm. w Petersburgu) − wojskowy i polityk rosyjski, rzeczywisty tajny radca dworu, zaufany Grigorija Potiomkina, ojciec generała Pawła Wasiliewicza Popowa.
Syn Stefana Popowskiego herbu Pobóg, wnuk Aleksandra Popowskiego z Popowa herbu Pobóg burgrabiego kamieńczykowskiego.
Na zlecenie cesarzowej Katarzyny zredagował akt konfederacji targowickiej. W latach 1792–1797 stał na czele imperatorskiego gabinetu, a w latach 1797–1799 przewodniczył pracom kamery – urzędu zarządzającego dobrami carskimi. Właściciel klucza Wasyliwka (ros. Васильевка, obecnie miasto na Ukrainie), który wziął nazwę od jego imienia.
Życiorys Wywodził się z rodziny polskiej osiedlonej w Rosji która pierwotnie nosiła nazwisko Popowscy herbu Pobóg i wywodzili się z gniazda Popowo nad rzeką Bug na Mazowszu. Nazwisko pochodzi od nazwy miejscowości w Polsce i zostało skrócone przez tę część rodziny dopiero w XVIII w. po wpisaniu do rejestru szlachty rosyjskiej. Nauki pobierał w gimnazjum męskim w Kazaniu. W roku 1767 wstąpił do wojska jako podpraporszczik; a w rok późnie awansowany został do stopnia sierżanta. Brał udział w działaniach przeciw konfederacji barskiej w Polsce (1769) i Turcji (1770);