35 firmy Škoda, z którym miała styczność firma Schneider. Zastosowano gruby pancerz w technologii odlewanej i silnik konstrukcji firmy Javier Sabin, który zakupiła SOMUA. Od 4 lipca do 2 sierpnia 1935 roku prototyp bez wieży był poddawany próbom technicznym przez armię w Vincennes. Czołg od drugiego prototypu otrzymał standaryzowaną wieżę typu APX 1, początkowo z krótkolufową armatą kalibru 47 mm SA 34.
W wyniku prób francuska komisja techniczna uzbrojenia (Commission de Vincennes) przekazała firmie SOMUA zalecenia, dotyczące koniecznych zmian w konstrukcji czołgu. Wskazywały one konieczność poprawy układu przeniesienia napędu, chłodzenia silnika i wentylacji przedziału bojowego oraz zmiany gąsienic z drobnoogniwowych na model o większych ogniwach. W międzyczasie 25 marca 1936 roku wojsko zamówiło w zakładach SOMUA produkcję pierwszej serii 50 czołgów, które zostały dostarczone w 1937 roku. Oficjalnie pojazd oznaczony został jako czołg (char) 1935 S (S od producenta), natomiast popularnie znany jest jako SOMUA S35. Od piątego wozu seryjnego stosowano wieżę APX 1CE, o szerszym łożysku, a następnie produkowaną od 1937 roku długolufową armatę kalibru 47 mm SA 35. Czołgi pierwszej serii 50 sztuk różniły się żaluzjami w bocznych klapach w przedziale silnikowym.