Ostatecznie sprzymierzeni stracili 9 liniowców, 6 galer i 4 brandery, zaś wśród 1 960 poległych byli zarówno głównodowodzący admirałowie Jan den Haen i Don Diego Harra, jak i zastępca Haena Pieter van Middelandt oraz dwóch kolejnych admirałów hiszpańskich – Juan de Villarroel i Francisco de La Cerda.
Zwycięstwo pod Palermo przyniosło Francuzom panowanie nie tylko na wodach sycylijskich, ale na całym Morzu Śródziemnym, zaś Colbert uznał je za "najświetniejsze, jakie kiedykolwiek uzyskała marynarka"La Puissance Navale dans l'Histoire, t. I: L. Nicolas Du Moyen Age à 1815, Paris 1958 s. 159 za: Paweł Piotr Wieczorkiewicz Historia wojen morskich. Wiek żagla, Wydawnictwo Puls, Londyn 1995, s. 173.. Vivonne jednak nazbyt długo świętował swój triumf, zamiast oczyścić wyspę z nieprzyjacielskich garnizonów, tak że nie przyniosło ono całkowitego opanowania Sycylii przez Francję. Ostatecznie w marcu 1678 roku Francuzi zdecydowali że ekspedycja sycylijska pochłania zbyt wiele potrzebnych gdzie indziej sił i przystąpili do jej ewakuacji.
Przypisy