próbowała stamtąd uciec. Złapana przez sanitariuszy szpitala była maltretowana. Została też pobita do krwi przez kilka agresywnych pacjentek szpitala. W aktach medycznych nie odnotowano u niej choroby psychicznej. Lekarze uznali ją za zdrową, a seksuolodzy orzekli, że jej seksualność nie plasuje się ani jako homo-, ani jako heteroseksualna. Była postrzegana jako chłopczyca. W wieku 14 lat paliła 5 papierosów dziennie.
W czasie późniejszych przesłuchań Olga przyznała się do podpalenia domku letniskowego rodziców w Zábrodí w 1970. Intencją były zemsta na ojcu i przerwanie kłótni rodziców.
Dorosłe życie Po skończeniu szkoły podstawowej przez cztery lata przyuczała się do zawodu artystycznej introligatorki. Za pierwszym razem zdała egzamin na prawo jazdy.
Szybko wyprowadziła się z domu, jeszcze jako nastolatka zaczęła żyć na własny rachunek. Odwiedzana przez kochanki nie potrafiła zbudować stałej relacji. Zdaniem Petra Kazdy mogło być to spowodowane zespołem Aspergera. Lubiła czytać Jeana-Paula Sartre'a, Alberta Camusa, Franza Kafkę, Freuda, Nezvala, Rilkego. Z pomocą matki kupiła w 1971 ziemię w Olešku.
Zatrudniła się jako kierowca w Zakładach Transportowych Poczt i Telekomunikacji, następnie przeszła do komunikacji miejskiej.