Z żoną Zofią z Gołębiowskich, również nauczycielką, miał pięcioro dzieci: Jerzego (zmobilizowany w 1939 roku zginął w wojny obronnej Polski w 1939 r.), Zbigniewa (dziennikarz, zginął w walce podczas okupacji w 1943 r. „nakryty” przy radiostacji podziemnej), Stanisława (podoficer w batalionie harcerskim „Zośka” zginął w powstaniu warszawskim podczas ataku ze Starego Miasta na Dworzec Gdański), Krystynę (ur. 1912, zm. 2003) i Hannę (Kobylińską) (ur. 1916, zm. 2009).
Miał opinię człowieka o dużej fantazji, zginął w pierwszych dniach powstania warszawskiego, kiedy wyszedł z piwnicy domu przy ul. Złotej 36 zdobyć mleko dla wnuka. Mieszkanie wraz z papierami i dokumentami Teofila Sadkowskiego zostało podczas walk i po powstaniu przez wojsko niemieckie zniszczone. Zachowały się natomiast udostępnione na witrynie biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych pismo gratulacyjne z okazji 150-lecia Niepodległości, jakie Męskie 8-klasowe Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze T.