Po względnie krótkim okresie pracy, awansował w kamerze wojen i domen na stanowisko drugiego dyrektora w marcu 1767 roku. W tym samym roku poślubił baronównę Antonię Louise von Dyhrn und Schönau. Niedługo potem poznał króla Fryderyka II Wielkiego, który ustanowił go w 1769 prezydentem rządu w Kleve. W 1770 powrócił na Śląsk, gdzie objął funkcję ministra do spraw tej pruskiej prowincji.

Po II rozbiorze Polski i utworzeniu prowincji Prusy Południowe w 1793 został jej namiestnikiem. Jego rządy cechowały tam zbytni despotyzm i biurokratyzacja, co było krytykowane przez Hansa von Helda. Po III rozbiorze Polski dobra duchowne, starostwa i inne królewszczyzny na podstawie deklaracji króla pruskiego Fryderyka Wilhelma II z 28 lipca 1796 przeszły na własność skarbu pruskiego, a król hojnie rozdawał je swym dygnitarzom i generałomIwona Maria Szustakiewicz, Guzów. Podwarszawska rezydencja Łubieńskich i Sobańskich, „Rocznik Warszawski”, nr 26 z 1996 r., s. 77–101. [dostęp 2012-03-20].. Karl Georg von Hoym otrzymał starostwo guzowskie, lecz wyraził zgodę na sprzedanie dóbr ich dotychczasowej właścicielce, Pauli Ogińskiej, matce Feliksa Łubieńskiego.