Po rozbudowie około 1000 r., gród ten otoczony był z trzech stron urwiskiem o wysokości 45 metrów opadającym do morza, a od strony lądu początkowo wałem ziemnym i fosą, następnie ok. 1100 r. został rozbudowany i wzniesiono wał drewniano-ziemny o wysokości niemal 14 metrów i długości po łuku około 350 metrów. Dodatkowo od strony Bałtyku istniały umocnienia o szerokości 4,5 metra. Za port służyła niewielka zatoczka przy dzisiejszej wsi Vitt, a osada handlowa mieściła się na terenie wsi Putgarten (zniekształcona nazwa Pod gardem/grodem). Za wewnętrznym wałem grodu mieściła się drewniana świątynia Świętowita.
W 1136 r. król Danii Eryk II Pamiętny zmusił do kapitulacji obrońców, poprzez zajęcie nadbrzeżnych źródeł wody, jednak Ranowie szybko odzyskali samodzielność, a mieszkańcy zbudowali wewnątrz grodu zbiornik na wodę, by zabezpieczyć się przed podobnymi wypadkami.