Te plejstoceńskie skamieniałości pozostawione zostały przez zwierzęta większe od współczesnych popielicowatych, wielkością porównywalnych raczej do dużych szczurów.
Systematyka Rodzina popielicowatych należy do rzędu gryzoni. W obrębie tego rzędu zalicza się ją do podrzędu wiewiórkokształtnych, choć w przeszłości, ze względu na pośrednie cechy, zaliczano ją również do myszokształtnych. Podrząd wiewiórkokształtnych obejmuje 3 rodziny: popielicowate, wiewiórkowate i sewelowate.
Do rodziny popielicowatych zaliczane następujące występujące współcześnie podrodziny: Graphiurinae – pędzlogony, Glirinae – popielice, Leithiinae – koszatki.
Podrodziny te obejmują 8 rodzajów, do których zalicza się od 26 do 29 gatunków.
Opisano również podrodziny wymarłe: Bransatoglirinae Gliravinae
oraz rodzaje wymarłe o niepewnej pozycji systematycznej: Brachymys – jedynym przedstawicielem był Brachymys ornatus Suevoglis – jedynym przedstawicielem był Suevoglis wannemacheri Tenuiglis – jedynym przedstawicielem był Tenuiglis exiguus
Rozmieszczenie geograficzne Popielicowate zamieszkują prawie całą Europę, z wyjątkiem północnej i środkowej Skandynawii, Afrykę oraz środkową, wschodnią i zachodnią Azję (pasem od Azji Mniejszej aż do płn.-zach.