Znaczenie Nithard, żyjący ok. 790–845 wnuk Karola Wielkiego z nieprawego łoża jako syn Berty oraz Angilberta opata St. Riquer, znany jako twórca dzieła Historiarum libri quattuor opisującego dzieje państwa Franków z lat 814–843, był świadkiem naocznym tego wydarzenia. Zaznaczył on, że przysięgę złożono w dwóch językach, które historycy określili jako staro-francuski i staro-wysoko-niemiecki. Historyczne znaczenie przysięgi strasburskiej jest mniejsze niż traktat z Verdun (843 rok), który kończył okres walk synów Ludwika Pobożnego i określił geopolityczny kształt Europy na następne kilka stuleci.
Przysięgi zostały spisane przez Nitharda w łacińskim manuskrypcie Historia synów Ludwika Pobożnego (Histoire des fils de Louis le Pieux), którego kopia z XI wieku znajduje się w Bibliotece Narodowej Francji (Cod. Lat. 9768, na kartach 12b2-13b1). Poza zobowiązaniem obu braci do walki do końca, główny wątek przysięgi stanowiło stwierdzenie, że Ludwik Niemiecki wypowiedział słowa przysięgi w języku romańskim, przez znawców określanym jako romana lingua, a jego brat Karol w języku staro-wysoko-niemieckim, tzw. teudisca lingua, aby wojska obu braci mogły wspólnie zrozumieć treść tego wspólnego przyrzeczenia.