thumb|180px|Fragment przysięgi strasburskiej Przysięgi strasburskie (, , ) – złożone w Strasburgu, 14 lutego 842 roku przez Ludwika Niemieckiego i Karola Łysego obopólne zaprzysiężenie przeciwko ich starszemu bratu, wówczas cesarzowi Lotarowi I. Słowa przysięgi strasburskiej stanowią najstarsze zachowane świadectwo języków francuskiego i niemieckiego.
Ostatecznie pokój z cesarzem Lotarem zawarto w Verdun w 843 roku, natomiast dziedzictwo monarchii Karolingów zostało podzielone na trzy części, wbrew oczekiwaniom cesarza Karola Wielkiego.
Geneza W 817 r. cesarz Ludwik Pobożny wydał dekret ordinatio imperii, w którym określił pojęcie jednolitego państwa Franków. Za jedynego następcę uznał swego syna, Lotara I (od 817 r. będącego współcesarzem), a pozostałych synów: Pepina Akwitańskiego i Ludwika Niemieckiego, obdarzył odpowiednio godnościami wicekrólów Akwitanii i Bawarii. Ten stan rzeczy zmienił się już rok później, gdy cesarzowa Irmingarda zmarła, a owdowiały Ludwik Pobożny ożenił się z Judytą szwabską z rodu Welfów, matką Karola Łysego, któremu ojciec przyrzekł Alemanię, Recję, Alzację i część Burgundii jako jego dziedziczne królestwo.