Budowa Grzbiet zbudowany jest z dolnokarbońskich szarogłazów i łupków żdanowskich, tworzących strukturę bardzką. W kierunku północnym, w stronę Przełęczy Srebrnej i Srebrnej Doliny, struktura bardzka przechodzi w górnokarbońskie brekcje i zlepieńce. Jest to spowodowane złożoną tektoniką, w której krzyżują się jednostki tektoniczne, przemieszczone w czasie orogenezy waryscyjskiej.
Rzeźba Rzeźba grzbietu mimo niewielkich wysokości jest urozmaicona: zbocza pocięte są licznymi, głębokimi dolinkami, a poszczególne szczyty oddzielone od siebie, wyraźnie zaznaczają się w linii grzbietowej. Wzniesienia pokryte gęstymi lasami mieszanymi, miejscami o charakterze rzadko już spotykanej puszczy sudeckiej.
Turystyka Przez grzbiet zachodni prowadzi szlak turystyczny: – niebieski z Wielkiej Sowy do Barda, stanowiący fragment Europejskiego Szlaku Długodystansowego.
Przypisy K. Radwański, M. Szymczak; Atlas gór Polski: Sudety, Karpaty, Góry Świętokrzyskie; wydawca ExpressMap 2008r. Warszawa; strona:88 Kortunał -pl.geoview.info
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 12: Góry Bardzkie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1993, . Beata Konopska, Michał Starzewski; Przewodnik turystyczny Ziemia Kłodzka: Góry Sowie, Góry Bardzkie, Góry Stołowe, Góry Bystrzyckie, masyw Śnieżnika, Góry Złote; Warszawa, Wyd. Kartograficzne im. E. Romera - Copernicus, 2008, .
Kategoria:Góry Bardzkie