Bitwa pod Almenar – starcie zbrojne, które miało miejsce 27 lipca 1710 w trakcie hiszpańskiej wojny sukcesyjnej.
Wstęp Wiosną 1710 z Aragonii do Katalonii wkroczyła armia hiszpańska de Villadariasa i 15 marca przeprawiła się przez rzekę Segre. 3 maja dołączył do niej Filip V Burbon.
W czerwcu arcyksiążę austriacki Karol VI Habsburg skoncentrował siły sprzymierzonych. W lipcu generał Guido Starhemberg otrzymał posiłki i zdecydował się na atak. Przeprawił się przez rzekę Noguera i zajął pozycje na wzgórzach Almenary.
Anglicy pod wodzą Stanhope’a przeprawili się przez Segre pod Balaguer (na północ od Léridy) maszerując na most pod Alfarras, po którym przeszli 27 czerwca. Pod Almenar zajęli prawe skrzydło armii sprzymierzonych, która teraz liczyła 18 000 żołnierzy. Zbliżająca się hiszpańska armia Villadariasa miała 22 000 żołnierzy.
Bitwa Villadarias rozpoczął bitwę szarżą kawalerii, która początkowo zaczęła przynosić sukcesy. Zwycięska jazda hiszpańska zmarnowała jednak czas na ściganie pojedynczych grupek uciekających wrogów.
W tym czasie angielska piechota uderzyła na lewe skrzydło Hiszpanów.