Antyperspiranty są klasyfikowane przez amerykańską Agencję Żywności i Leków jako leki. Antyperspiranty mają za zadanie zatrzymać lub znacząco spowolnić proces wydzielania potu obniżając wilgotność środowiska, w którym są bakterie. Głównie używanymi związkami chemicznymi są chlorek glinu (coraz rzadziej), hydroksochlorek glinu i związki glinowo-cyrkonowe (najczęściej w postaci mieszanek aluminium zirconium trichlorohydrex gly i aluminium zirconium tetrachlorohydrex gly). Między kompleksowymi związkami glinu a elektrolitami potu zachodzi reakcja, której produkt ma postać żelu i formuje się czop zatykający przewody wyprowadzające gruczołów potowych. Czop ten zapobiega wydzielaniu potu przez gruczoły i jest usuwany podczas naturalnego procesu złuszczania naskórka. Sole glinu tworzą czop w inny sposób – wchodzą w interakcję z włóknami keratyny w przewodach wyprowadzających gruczołów potowych. Sole glinu działają również na pory nieco ściągająco, powodując ich obkurczanie. Blokada dużej liczby gruczołów potowych redukuje ilość wydzielanego w dole pachowym potu, efekt może być jednak osobniczo zmienny.
Silniejszą wersją antyperspirantu jest bloker potu w formie roll-on lub tabletek. Zawiera większe stężenie soli glinu. Dodatkowo o ile antyperspiranty ograniczają tylko rozkład bakterii odpowiedzialnych za nieprzyjemny zapach potu, bloker potu hamuje proces jego wydzielania przez gruczoły potowe.
Przypisy
Kategoria:Kosmetyki